Muzeum Picassa w Paryżu

A jeśli chcesz znaleźć magiczną część Paryżgdzie nie tylko patrzysz na sztukę, ale możesz poczuć duszę wielkiego artysty w 360 stopniach, powinieneś udać się do Muzeum Picassa. Muzeum znajduje się w Sprzedaż hoteluw Marais w barokowej rezydencji z XVII wieku. Jego fronty są surowe, ale bez żadnego oświetlenia.

Tutaj dowiesz się o Paryż z dwoma sercami, jednym opartym na codziennym życiu, a drugim składającym się z czystego snu. Zaraz po wejściu do budynku zapomina się o miejskim zgiełku. Miejsce to jest raczej pełne kamiennych schodów, wysokich okien i wysokiego sufitu - wszystko to przygotowuje cię do pewnego rodzaju magicznego spotkania z legendarnym Pablo Picasso.

Muzeum sprawia, że zwalniasz; to prawie jak muzeum, w którym czas przestał istnieć, a ty jesteś w czyimś domu i jesteś gościem. Jest to dom wspomnień, a uczucia są przechowywane w ponad 5000 dzieł - rysunków, obrazów, zdjęć, szkiców, studiów i innych. Wiele z tych prac ukazuje zalążki Picasso inspiracja, a nie ostateczne owoce.

Początkowe pokoje, do których wchodzisz, podążają szeroką trajektorią przez jego życie, ale nie w bardzo ścisły lub naukowy sposób. Odnosi się raczej wrażenie, że jest się widzem Picasso można zobaczyć nie tylko ostateczne dzieło mistrza, ale także proces jego eksperymentowania, okresy jego poszukiwań, a nawet błędy, które doprowadziły do jego geniuszu.

Jego praca jest oferowana przez Niebieski okres i Okres różany z melancholijnym brzmieniem i niepewnymi postaciami, które mogą sprawić, że zrozumiesz, jak Picasso skończyło się na dostaniu się do Kubizm. Pokoje te wystawiają młodego Picasso, uważnie badając ludzi na obrzeżach społeczeństwa.

Następnie jego kreatywność rozwija się i eksploduje w pracach kubistycznych. To tutaj znajdują się obrazy, w których kształty są rozrywane i składane z powrotem w zupełnie nowej logice. Na tym etapie muzeum wydaje się być mapą koncepcyjną twórczego umysłu artysty. Picasso.

Kubizm jest przedstawiany nie tylko jako ruch w sztuce, ale jako filozofia percepcji - patrzenia na świat na sto różnych sposobów jednocześnie, wszystkie różne, ale powiązane ze sobą.

Część wizyty poświęcona rzeźbie jest jedną z najmocniejszych. Picasso lubił pracować z materiałami. Drewno, metal, karton, znalezione przedmioty - dla niego każdy materiał mógł być początkiem dzieła sztuki. Był geniuszem z urodzenia, a jego cechą charakterystyczną było to, że nigdy nie miał ochoty przestać tworzyć.

Muzeum jest ludzkim portretem jego niezwykłych dzieł, ale jest bardzo ludzkie. Znajdziesz tu notatniki, szkice, zdjęcia, listy, przedmioty osobiste - wszystkie one pokazują okno na życie osobiste artysty. Picassojego przyjaciele, jego wewnętrzne zmagania, jego życie miłosne.

Tutaj jest odsłonięty nie tylko jako wielki artysta, ale jako człowiek, kawałek po kawałku, w całym swoim omylnym człowieczeństwie - i z pozytywnie kanibalistycznym impulsem do tworzenia, aby urzeczywistnić swoje cudowne pociągnięcia pędzla.

W jednym z pokoi znajduje się autoportret: Picasso spogląda na siebie z zimną precyzją i dyscypliną, a być może także z odrobiną strachu. To nie jest Picasso osobowość, którą wszyscy już rozpoznają, ale kto jest człowiekiem stojącym za legendą.

Wycieczka kończy się pokojami, które przedstawiają Picasso w podeszłym wieku - starszy, ale wciąż silny w swojej sztuce, wciąż pełen pomysłów. Muzeum musi zapraszać do obejrzenia tej wersji Picasso i czynią to z pewną czułością nie tylko dlatego, że jest uznanym artystą o ugruntowanej pozycji, ale dlatego, że nigdy nie zrezygnował z kwestionowania, nigdy nie zrezygnował z łamania zasad i nigdy nie zrezygnował z poszukiwań.

Kiedy po raz ostatni wychodzisz z muzeum, wydaje się, że światło na zewnątrz jest inne, w jakiś sposób bardziej magiczne, po poznaniu świata Picasso we wszystkich jego nieoczekiwanych wymiarach. Tak, wychodzisz z wrażeniem, że byłeś w miejscu o światowym znaczeniu - ale także z wrażeniem, że miałeś człowieka, który nigdy nie był zbyt zmęczony patrzeniem na świat.

Niezapomniany świat sztuki, którego nie zapomina się nawet po opuszczeniu ulic Paryż.